donderdag 21 januari 2016

Country boy Cor…

In het vorige bericht had ik al verteld dat ik vanuit de Bay of Islands naar Ruawai zou afreizen, waar ik op een melkvee boerderij zou gaan slapen en een proefje zou krijgen van het boeren bestaan. Ik heb deze plek als tussenstop naar Auckland gekozen omdat de reisafstanden nogal lang zijn (150km is gemiddeld 2,5 tot 3 uur reizen) en door de heuvels en bergen ook erg vermoeiend zijn.

De gastheer van de B&B in Paihia adviseerde mij om dit te doen via Opononi en het Waipoua Forest. Nu stond het Waipoua Forest toch al op mijn lijstje dus ik dacht waarom niet :).

clip_image001

Eerste stop Opononi dus. Opononi staat bekend om haar mooie groenkleurige baai en prachtige duinen. Erg leuke stop om even te lunchen en van het uitzicht te genieten op de Arai-Te-Uru Recreation Reserve.

clip_image002

Na deze relatief korte stop was de volgende stop het Waipoua bos. Het Waipoua bos is een van de weinige overgebleven Kauri bossen. Deze reusachtige oerbomen zijn in het begin van de grote immigratie (halverwege 19de tot halverwege 20ste eeuw) massaal gekapt om land te creeren om boerderijen op te vestigen en de bomen werden gebruikt om huizen, boten en andere dingen te maken omdat het hout hard is en heel duurzaam is.

De mensen die hier in deze periode kwamen wisten niet dat de bomen heel oud waren en dat ze op een gegeven moment bijna uitgestorven waren. Inmiddels is de boom beschermd. Ze mogen dus niet meer gekapt en aangeraakt worden en er worden nieuwe bomen aangeplant. Maarja het kwaad is al geschiedt en het duurt weer duizenden jaren voordat deze bomen hun oorspronkelijke formaat hebben. Daarnaast wordt de boom op dit moment bedreigd door een schimmel die via de wortels de boom doodt. Schoenen schoonmaken is dus een must en er staan overal borstels en bacterie dodend middel om dit te doen. Helaas lijken alleen de toeristen dit, toch wel dwingende advies, op te volgen. Maori en ook Kiwi's lijken zich er niet veel van aan te trekken waardoor het geheel zijn doel voorbij streeft, helaas.

In het Waipoua woud liggen een paar eenvoudige wandelroutes om de grootste en mooiste nog overgebleven bomen te aanschouwen.

clip_image003clip_image004

Na mijn stop bij de Kauri bomen opweg naar Ruawai. Een vlak gebied wat Nederlands aan doet in de buurt van Dargaville waar veel melkvee boerderijen gevestigd zijn. Ik heb hier een kamer geboekt bij Peter en Sara Ball. Peter is de boer en Sara doet veel met paarden (niets voor mij dus ;)). Meteen na aankomst was het al één groot feest. Deze mensen hadden zoveel humor dat ik de hele avond en ochtend alleen maar heb moeten lachen. Fantastisch.

Peter heeft een boerderij met 320 koeien. Zelf doet hij niet zoveel meer (semi met pensioen) en heeft het melken van de koeien uitbesteedt aan een partner.

Na aankomst had het dalmatier paard net in huis gelopen. Peter houdt niet zo van paarden (zegt hij) en het was echt hilarisch om zijn reactie aan te horen. Een letterlijke er staat een paard in de gang dus Smile with tongue out.

clip_image005

Na een welkomst biertje hebben we eerst genoten van het uitzicht door een wandeling te maken naar de top van de Tokatoka. Eén van de twee vulkanen in dit voor de rest vlakke landschap. Peter nam echt de tijd om alle bomen en planten uit te leggen en bovenop de vulkaan de omgeving te laten zien.

clip_image006

Nadat we terugkwamen stond het eten klaar. Leftovers van de dag ervoor maar dat maakt mij niet zoveel uit. Het eten was perfect en zelfgemaakt. Is weer eens wat anders dan restaurants en snelle maaltijden ;). Na het eten en de geweldige gesprekken heeft Peter mij nog een aantal tips gegeven over het vervolg van mijn reis en ben ik naar bed gegaan omdat de wekker weer vroeg ging om de koeien te melken.

De volgende ochtend gingen we om iets voor 7en naar de stallen om de koeien te melken. Mijn eerste keer maar wauw wat hard werken is dat. Twee keer per dag moeten 320 koeien gemolken worden en moet de stront opgeruimd worden.

clip_image007

clip_image008

Na het koeienmelken zijn we nog even bij Spike het schaap geweest (ik ben dus bang voor schapen he dus dat was heel wat) en heeft Peter mij de landerijen laten zien waar mais etc gegroeid wordt voor het voeden van de koeien.

clip_image009

Hierna was het weer tijd om door te gaan. Op advies van Peter en mijn Duitse gastheer moest ik op de weg naar Auckland een stop maken bij het Kauri museum. Hierover later weer meer :)

Groetjes Cor

Ps. Mocht je ooit naar Nieuw Zeeland op vakantie gaan en Northland bezoeken dan is een stop bij Peter en Sara echt aan te bevelen.

Geen opmerkingen: