donderdag 31 december 2015

Dag Nederland, hallo Nieuw Zeeland…

Dag twee, of nou ja eigenlijk dag vier, want de eerste twee dagen zat ik in het vliegtuig en de derde dag, gisteren dus heb ik ongeveer de hele dag en nacht geslapen, want slapen in het vliegtuig ondanks dat ik business class vloog is helaas niet voor mij weggelegd.



Ondanks de vluchten soepel zijn verlopen en de tweede vlucht (jaja in een Dreamliner) een stuk relaxter was dan die oude 747 jumbojet was het een behoorlijke zit/lig. De overstap op Shanghai verliep een stuk minder soepel, wat bijzondere ervaring was dat! Ik ben in mijn korte leven al op vrij veel luchthavens geweest maar dit is toch wel de meest bijzondere van allemaal.

Totaal de weg kwijt en onwetend of ik nu mijn bagage op moest halen en weer in moest checken en het complete gebrek aan een informatie balie trok ik de stoute schoenen aan en vroeg het een Chinees die op het vliegveld werkzaam was maar het enige wat eruit kwam waren gebaren en drie keer "Yes". Niet echt hulpvol dus. Uiteindelijk maar mijn vriendin Sylvia gebeld, wetende dat zij eerder dit jaar ook via Shanghai gevlogen was. Sylvia zei dat zij haar bagage op moest halen en weer in moest checken en terwijl ik aan de telefoon hing kwam mijn bagage.

Nu nog naar terminal 2. Onderweg en zoekende kwam ik twee Nederlanders (jaja ze zijn overal) tegen die ook de weg kwijt waren. Deze mensen waren ook op weg naar Nieuw Zeeland om familie te bezoeken dus terwijl we zochten hadden we al snel leuke gesprekken.

Uiteindelijk hebben we terminal 2 gevonden en was het tijd om in te checken en weer afscheid te nemen want ik wilde me even douchen in de business lounge.

Na een lange tweede vlucht was ik compleet naar de …. Gelukkig had ik deze vlucht wel een paar uur kunnen slapen en was het reizen in een hagelnieuwe Boeing 787 dreamliner wel een heel andere ervaring dan de eerste vlucht. Wat een fijn toestel is dat zeg. Superstil en veel relaxtere stoelen ( deze konden omgebouwd worden tot een volledig bed). Ook het personeel was erg vriendelijk bij Air New Zealand.

Sylvia had gezegd dat ze me op zou halen van het vliegtuig maar na de douane en het ophalen van mijn bagage zag ik niemand. Gelukkig kwam ze een paar minuten later aan lopen. Het was erg fijn om haar weer te zien en na een lange knuffel, een kop koffie en wat ervaringen over de vlucht, was het tijd om mijn huurauto op te halen.

Bij het verhuurbedrijf bleken we een mierenneuker te treffen. De man was zo langdradig en deed ook nog eens moeilijk over mijn rijbewijs + internationale rijbewijs. Deze kon hij niet lezen en snapte er niets van en wilde bijna geen auto aan mij verhuren zonder eerst Nieuw Zeelandse goedkeuring te krijgen. Na een overleg met een collega was het toch akkoord, mits ik een waiver invulde en een video keek over de Nieuw Zeelandse verkeersregels. Net of ik na 12 jaar autorijden opnieuw moest leren rijden ging ik akkoord en keek de video en kreeg de auto mee.

Eenmaal bij het hotel aangekomen was mijn kamer nog niet klaar. Dat zou nog op z'n minst 2 uur gaan duren want het was een late checkout en de kamer moest nog worden schoongemaakt. Zit je op te wachten na zo'n lange reis dacht ik. Nou ik kan je vertellen 2 uur zijn lang als je een dag overgeslagen hebt en maar een paar uur geslapen hebt. Na twee uur kon ik eindelijk in mijn kamer.
Na een korte douche ging ik nog wat lezen en viel met boek in al in slaap en werd vijf uur later wakker. Helemaal gesloopt had ik trek gekregen, niet gek want het was immers etenstijd, maar had niet zoveel zin in moeilijik gedoe dus friste mij even op en ging bij het restaurant aan de overkant van mijn kamer even eten. Na gegeten te hebben ging ik meteen weer slapen en werd mooi om half 8 wakker.

Tijd voor een mooie nieuwe en eigenlijk eerste echte vakantiedag ging ik opzoek naar een tentje waar ik kon ontbijten en een goede kop koffie kon drinken. Ik moest ook geld halen dus reed naar Takapuna (een leuk stranddorpje niet zo ver van mijn hotel). Na ontbeten te hebben bij Ragazzi heb ik nog een stuk over het strand gelopen en over Clifford road (mijn god wat een huizen staan hier. De een nog mooier en groter dan de ander. Zo slecht is het leven in Nieuw Zeeland blijkbaar niet). Na een stuk gelopen te hebben weer omgekeerd en teruggelopen.

clip_image001Nadat ik terug was bij de auto ben ik naar Stanley Point gereden. Hier heb ik in alle rust en totaal zonder toeristen (het valt mij sowieso erg mee met de hoeveelheid toeristen) genoten van een magnifieke view op Auckland downtown.

Na een korte tussenstop bij de supermarkt (vanavond een BBQ bij vrienden van Sylvia en hier moet je je eigen eten en drinken meenemen en ik had water nodig want ondanks het water hier drinkbaar is smaakt het net zoals in Amerika naar chloor) ben ik naar Devonport gereden om daar Mount Victoria (200 meter) te bewandelen en door te lopen naar North Point.

North Point is een oude fortificatie die gebouwd is eind 19de eeuw om de marine basis in Devonport te beschermen. Op beide punten heb je echt supermooie uitzichten op Auckland, de Rangitoto vulkaan en de Gulf harbour.
clip_image002

clip_image004
Devonport heeft trouwens hele mooie koloniale houten huizen. Echt de moeite waard om te bezichtigen.
 
 
 
 
 
 
 
 











Nou dit was het tot zover. Later weer een nieuwe update :).

Cor
























Geen opmerkingen: