zaterdag 9 januari 2016

Next stop Whangarei…

Na zes dagen Auckland en omgeving was het tijd om door te gaan en een andere plek te bezoeken. Omdat Auckland ongeveer halverwege het Noordereiland ligt en ik zoveel mogelijk van het land wil zien is de keuze gevallen om eerst Northland aan te doen.

Northland is een uitsteeksel aan het Noordereiland van ongeveer is ongeveer 265km lang en heeft ene mooi heuvelachtig landschap. Ook is het de regio waar de Kauri boom groeit. De Kauri is een reusachtige hardhouten oerboom die net zo dik als een Amerikaanse Sequoia boom kan worden. In het verleden werd de boom massaal gekapt voor onder andere de huizen- en botenbouw maar nu mag dit bijna nergens meer omdat de boom met uitsterven bedreigd is. Op de terugweg naar het zuiden stop ik voor één dag bij het Waipoua bos waar er nog een aantal staan. Later dus meer hierover Winking smile.

Omdat ik geen haast had en pas om 14:00u in kon checken in mijn - jawel eerste - Aibbnb en eigenlijk ook niet zo’n haast heb deze reis, heb ik besloten om een toeristenroute te nemen via de Twin Coast Highwar (16). Dit is als je het mij vraagt niet echt een highway zoals wij die kennen maar meer een provinciale weg waar je in Nieuw Zeeland op de meeste plennen 100km/u mag rijden. De snelheidsregels zijn hier toch een beetje vreemd want op sommige wegen mag je ook 100 km/u rijden maar dat is echt niet mogelijk. De Kiwi’s zeggen dan ook dat het geen doel opzich is maar een indicatieve snelheid. Hmmm ok… In ieder geval, duurt de rit over deze route ongeveer 2,5 uur naar Whangarei, tussenstops niet meegenomen. Onderweg wordt je echt getrakteerd met fantastische uitzichten, mooie bossen en mooie kronkelende wegen.

20160105_112325

Na engeveer 3 uur onderweg te zijn geweest kwam ik aan in Whangarei. Als toerist zijnde was het eerst maar eens tijd om een lokale I-Site te bezoeken voor wat informatie over de omgeving. Ok nou, daar kom ik dus nooit meer binnen he, wat een toeristen val. Éen grote vergaarbak met folders en flyers en bedrijven die geld aan je willen verdienen. Opzich prima om de lokale economie te steunen maar je kan het ook overdrijven. Ik ben snel verder gegaan naar mijn Airbnb.

Eenmaal daar aangekomen wist ik eigenlijk niet zo goed wat nu de bedoeling was, ja ik heb veel gereisd maar vrijwel altijd in hotels of hostels waar een receptie was en hier kom je gewoon op iemand zijn/haar woonadres aan. Na wat zoekwerk en geklopt heb ik maar om het huis heen gelopen en daar kwam Clare. Een aardige vrouw die met haar man 15 jaar geleden Ierland verruild heeft voor Nieuw Zeeland omdat haar man oorspronkelijk in Nieuw Zeeland geboren was maar opgegroeid is in Ierland maar zich Kiwi voelt. Ik moest nog even wachten want ze was nog niet klaar. Zelf waren ze namelijk op een keltisch festival waar ze ook kampeerden en ze was even snel heen en weer gereden om schoon te maken en mij te ontvangen. Nou ja snel, ze kletste al snel de oren van mijn hoofd haha. Heel gezellig in ieder geval.

Omdat ik het niet kon laten wat meer over de omgeving te leren heb ik Clare maar gevraagd of ze tips had. En die had ze, de lokale jachthaven (waar het in Whangarei voornamelijk om blijkt te gaan) was een paar jaar geleden volledig opgeknapt en vanuit daar kon je mooie wandelingen maken naar onder andere Mount Parahaki. Een volledig bebosde vulkaan van 241 meter hoog. Volgens Clare had je ongeveer 40 minuten nodig om hem te beklimmen. Ik heb het in 20 gedaan en zelfs een Kiwi ingehaald haha. Maar daarna was ik volledig naar de kloten.

De volgende dag heb ik besloten om een, dacht ik, makkelijke route te doen over de Peach Cove Walkway naar Peach Cove Beach. Een volledig geisoleerd strand. Om er te komen moest er een bergje beklommen worden. Nou ik heb het geweten. Ik denk dat ik deze dag ongeveer 2000 traptreden heb gezien. Het was daar zo stijl (sommige stukken over de 50% hellingsgraad) dat er trappen aangelegd waren.

image

Maar het resultaat mocht er zeker weten. Wat een mooie strandje, met … helemaal niemand.

20160106_12353920160106_125218

De daaropvolgende dag heb ik niet veel uitgevoerd. Door last aan mijn knieen door de grote hoeveelheid trappen die ook weer afgegaan moesten worden heb ik besloten deze site op te zetten en even niets te doen. Gedurende dag kwamen Clare en Aaron thuis van het festival en vroegen of ik mee wilde naar een afscheidsfeest van een Keltisch feest. Zo leuk dat Airbnb. Wie maakt dat nou mee in Nieuw Zeeland met Ieren naar een Keltisch feest. Uiteraard wilde ik mee. Ik zag de grote getalen dansende en guiness drinkende mensen al helemaal voor me! Het bleek een zittende voorstelling met koffie en thee te zijn want iedereen moest nog rijden. Dat was jammer maar wel superleuk dat ik meegevraagd ben.

De dag erna, ja raad het misschien al, regende het hier weer de hele dag pijpenstelen. En iedereen maar zeggen dit is nooit deze tijd van het jaar. Nou nu dus wel. En het probleem, je kan helemaal niets! Wandelpaden zijn te gevaarlijk, toeristische plekken uitgestorven, enz.. Uiteindelijk de weersverwachting erop nageslagen en besloten een niet al te zware wandeling aan het strand in Mangawhai te gaan maken want de knietjes deden nog steeds wel een beetje zeer. Mangawhai was een klein uur rijden vanaf Whangarei en ik dacht dan zal het weer vast wel beter zijn. Helaas! Het regende misschien nog wel harder toen ik daar aankwam. Uiteindelijk heb ik toch zo’n 7km gelopen over het volledig verlaten strand (toch een voordeel die sneldrogende Tech kleding) en ben ik daarna naar huis gegaan om me klaar te maken op de volgende verhuizing (naar Haruru, Bay of Islands).

20160108_13410020160108_132505

Nou tot de volgende update!

Cor

Geen opmerkingen: