zondag 31 januari 2016

Trip down memory lane

Soms heb je van die momenten in je leven. Die momenten waarop je ergens aan de andere kant van de wereld bent maar je jezelf meteen thuis voelt. Herkenbaar? Nou voor mij wel. Het gebeurd niet vaak maar dat maakt een plek des te specialer.

Voordat ik hier verder op in ga wil ik eerst nog iets vertellen over mijn trip van Hamilton naar New Plymouth en dan met name de tussenstop in Waitomo. Waitomo staat bekend om haar grotten met rivieren; de Waitomo Caves. Er zijn dan ook een hoop excursies te boeken door de grotten. Eén van deze excursies is black water rafting. Dit klinkt heel spectaculair en waarschijnlijk zou ik dit ook moeten zeggen maar in realiteit is dit het niet. Misschien komt het door het weinige regen wat de afgelopen dagen gevallen of misschien is het altijd zo. Ik weet het niet. Het enige wat ik weet is dat ik het ondanks het gebrek aan echte adrenaline toch wel heel mooi vond.

De grotten, welke je in een wetsuit, helm + licht en rubberen band door banjert, brengt je drie uur lang door smalle gangen, watervallen waar je vanaf moet springen met je rubberband en last but not least gloeiwormen die de plafonds van de grotten prachtig groen kleuren alsof er duizenden LED lampjes geplaatst zijn. Eigenlijk zijn gloeiwormen helemaal geen wormen maar larves. Ze hangen aan het plafond om vervolgens te ontpoppen tot vlieg.

clip_image001

clip_image002

Helaas heb ik niet veel foto's. Daarvoor was het veel te donker en te nat. Aangezien één telefoon al gestorven is gedurende mijn trip wilde ik de ander dit lot niet ook aandoen.

Na drie uur grotpret en een uur rijden was het nog 3,5 uur rijden naar New Plymouth dus na een korte lunch tijd om te gaan.

Eenmaal aangekomen bij mijn B&B welke ik voor vier nachten had geboekt werd ik warm ontvangen door Brian en Carol. De kinderen (op één na) waren inmiddels het huis uit en dus dachten Brian en Carol laten we er een B&B van maken. Eigenlijk meteen voelde ik me thuis. Vooral Brian, die net als ik werkzaam is als onafhankelijk IT / Marketing specialist en vanuit huis werkte heb ik leuke gesprekken mee gehad en veel mee gelachen.

Eigenlijk vergat hij dat ik een betalende klant was en behandelde me als zijn eigen zoon. Fantastisch is dat! Als mensen zo open en warm zijn. Brian is ook een groot fan van comedy series uit de jaren 70 met als favoriet Fawlty Towers. Dit bracht leuke herinneringen bij me op over de tijd dat ik hier thuis met mijn vader naar keek.

Het eerste plan na aankomst was eten. Brian vertelde mij dat er een wandelpad lag wat je naar het strand bracht en vanuit daar kon je doorlopen naar het centrum van New Plymouth. Dat klonk in mijn oren wel goed dus deed ik dat. Een uur later was ik in de stad. Toch wel een behoorlijk stukje lopen dacht ik…

Ik plofte neer bij een Italiaans restaurant en na hier heerlijk gegeten te hebben gebeurde het me weer. Er kwamen twee jonge dames bij me aan tafel zitten en begonnen volop tegen me te praten. Erg gezellig maar ik dacht, what's the catch? In Nederland doet NIEMAND dat en de mensen die dat doen worden voor gek verklaart. Ze vertelden mij dat er maar weinig toeristen naar New Plymouth komen omdat het toch wel ver van de doorgaande vakantieroutes af ligt dus vonden het erg interessant. Ik was dus een soort attractie, leuk… Na een tijdje gepraat te hebben schoof een neef van één aan en later zijn we nog in verschillende bars en een club belandt.

Een paar dagen later was het plan Mount Taranaki te bewandelen maar werd plotseling niet lekker dus heb hier uiteindelijk vanaf gezien. Misschien wel goed ook. Na wat nader onderzoek bleek deze vulkaan misschien toch wel een brug te ver. De dag erna bleek dit ook wel toen ik me iets beter voelde en bedacht dat ik toch wel een stuk wilde wandelen. Mijn god wat was dat stijl. Na 1,5 uur kwam ik bij de eerste stop, een lodge, en vanaf daar zou het alleen maar nog stijler worden met stukken van wel 70%! Ik ben bij de lodge afgeslagen en een mooi pad terug naar het parkeerterrein gelopen. Drie uur later was ik weer terug bij de auto.

clip_image003

clip_image004

Omdat ik New Plymouth zo fijn vond en het erg naar mijn zin had bij Brian en Carol had ik na een paar dagen besloten er twee nachten aan mijn verblijf toe te voegen. Even wat rust tussen al het reizen door en ik voelde mij (en zelfs nu) nog steeds niet helemaal fit dus vond het wel fijn dat dit kon.

Na 7 dagen was het tijd om afscheid te nemen van deze bijzondere mensen die een special plekje in mijn hart hebben gekregen en ik inmiddels aan mijn vriendenlijst toegevoegd heb. Het was tijd om af te reizen naar Ohakune waar ik mij voor moest bereiden voor mijn eerste Great Walk de Tongariro Northern Circuit. Hierover de volgende keer meer.

Cor

Geen opmerkingen: