woensdag 10 februari 2016

De weg naar Tongariro…

Nog een paar dagen en dan zou het zover zijn, mijn eerste multi-day hike en mijn eerste Great Walk. Tongariro Northern Circuit.

Voorafgaand aan deze toch wel aanzienlijke uitdaging vertrok ik vanuit New Plymouth naar Ohakune, een skidorp ongeveer 30 minuten ten zuiden van Mount Tongariro, over de World Forgotten Highway. Deze weg brengt je in 150KM van Stratford naar Taumarunui in over verschillende plateau's en door prachtige valeien. De weg doet zijn naam eer aan want veel mensen rijden er niet op. Een deel van de route is zelfs niet voorzien van asfalt en wordt gezien als één van de gevaarlijkste wegen van Nieuw Zeeland. Maar de route heeft ook veel te bieden zoals de vele Maori plaatsjes en prachtige uitzichten.

Na aangekomen te zijn in Ohakune waar ik voor het eerst sinds weken een hotel geboekt had was het tijd om boodschappen te doen.

clip_image001

Want vier dagen hiken brengt de nodige voorbereiding met zich mee en het maken van een voedingsplan en het inkopen hiervoor is een belangrijk onderdeel. Op de hiking tracks is namelijk niets te vinden behalve planten en vogels. Wel heb ik in Ohakune nog een leuke wandeling van ongeveer 2 uur gedaan naar de Mangawhero Falls vlakbij Mount Ruapehu (hoogste punt van het noordereiland), welke bij aankomst praktisch droog bleek te staan.

clip_image003

clip_image002

Na twee dagen was het dan zover. Ik had vanuit New Plymouth een Lodge geboekt in het dorpje National Park waar vandaan ik afgezet zou worden in de buurt van het startpunt van mijn toch in Whakapapa Village.

Tenminste dat dacht ik. Bij aankomst in de lodge (Howard's Lodge, aanbevolen door Lonely planet) bleek de eigenaar van de logde een enorme eikel te zijn. Om te beginnen was ik een uur te vroeg. Ik wist dat ik pas om 2 uur in kon checken dus ik vroeg of misschien ergens kon zitten om te wachten. Dat kon allemaal niet. DuIk had telefonisch al aangegeven dat ik de Northern Circuit wilde lopen en niet, wat de meeste toeristen doen, de Tongariro Alpine Crossing. Ik had dus vervoer nodig naar Whakapapa en niet naar Mangatepopo. Aan de telefoon gaf de man aan dat het geen probleem was en dat we wel iets zouden regelen. Bij aankomst moest ik direct al $25 extra betalen (bovenop de toch wel aanzienlijk hoge kamerprijs van $115 (€70). Dat had de man me niet verteld dacht ik. Toch ging ik akkoord en ben naar mijn kamer gegaan om mijn tas in orde

Ik had tijdens het boeken telefonisch al aangegeven dat ik de Northern Circuit wilde lopen en niet, wat de meeste toeristen doen, de Tongariro Alpine Crossing. Ik had dus vervoer nodig naar Whakapapa en niet naar Mangatepopo. Aan de telefoon gaf de man aan dat het geen probleem was en dat we wel iets zouden regelen. Bij aankomst moest ik direct al $25 extra betalen (bovenop de toch wel aanzienlijk hoge kamerprijs van $115 (€70). Dat had de man me niet verteld dacht ik. Toch ging ik akkoord, om 7 uur 's ochtends zou ik opgehaald worden, en ben naar mijn kamer gegaan om mijn tas in orde te maken.

Omdat het mij toch niet helemaal duidelijk was ging ik het toch nog een keer vragen of alles nu was zoals ik zou willen. Nou dat was dus niet het geval. De man ging er vanuit dat ik naar Mangatepopo gebracht wilde worden, dit terwijl ik aangegeven had dat ik de Nortern Circuit te willen lopen welke start vanuit Whakapapa. Omdat volgens hem veel mensen dit deel van de route overslaan ging hij er maar vanuit dat ik dit ook wilde. Dit wilde ik dus niet! Enigszins geïrriteerd gaf ik aan dit tijdens het boeken gezegd te hebben waarop de man volledig uit zijn slof schoot. Het was allemaal mijn schuld, niemand liep dit stuk van de track, hij wist het allemaal wel beter (de man zag eruit als iemand die dagelijks de Mc Donalds bezocht) , Allemaal verwijten. Nog geïrriteerder zei ik dat hij het wel tegen een klant had, ik dacht misschien is hij dit vergeten. Uiteindelijk ben ik toch maar gezwicht. Ik moest toch wat, er waren in de buurt niet veel andere opties en dat wist hij ook. Ik heb dus maar de $10 extra betaald.

De volgende ochtend ging mijn wekker redelijk vroeg. Ik kon niet te laat zijn voor mijn vervoer van 7 uur. 6:55u stond ik voor de deur. Na 20 minuten wachten was er nog steeds niemand om mij te vervoeren. Ik besloot dus maar navraag te gaan doen bij de dame achter de receptie. De eigenaar had de dag ervoor aangegeven dat hij er zelf niet zou zijn maar het zou regelen. De vrouw gaf echter aan van niets te weten en vroeg zich af waarom ik überhaupt vervoer nodig had en waarom ik niet met mijn eigen auto daarheen reedt. Nou misschien omdat ik ervoor betaald heb zei ik en daarnaast een hoop waardevolle spullen had die ik niet mee zou nemen maar ook niet in mijn auto wilde laten rondslingeren. Als laatste omdat ik misschien wel te moe zou zijn om na 4 dagen en 44KM auto te rijden. Duidelijk was er niets geregeld en de vrouw gaf als alternatief aan om mijn spullen in de "lockerroom" te zetten en toch zelf te rijden. Ik ging maar overstag want ik wilde beginnen aan mijn wandeling. Ik wilde alleen wel mijn geld terug als ik terug zou zijn. Dat was akkoord.

Ik zette mijn spullen in de kamer en reedt weg… Lekkere start van een toch al stressvolle en zenuwachtige paar dagen dacht ik nog. Maar snel de natuur in en dit vergeten.

Wil je weten hoe mijn wandelavontuur is verlopen? In de volgende post hierover meer.

Groetjes Cor